Our Blog

Bob Dylan - Live At The Gaslight 1962


Live at the Gaslight 1962 – koncertowy album zestawiony z nagrań Boba Dylana dokonanych w październiku 1962 r. w The Village Gaslight i wydany w 2005 r.

Oficjalnie klub nazywał się The Village Gaslight, jednak ogólnie zwany był przez bywalców Gaslight Cafe. Pamiętał jeszcze koniec ery beatników, którzy w nim często gościli przed wyniesieniem się do Kalifornii. W ich miejsce weszło młodsze pokolenie folkników.

Klub znajdował się pod nr 116 na ulicy MacDougal, pomiędzy Bleecker i West 3rd St. Pod nr 110 na tej samej ulicy znajdował The Folklore Center, gdzie można było kupić wszystko to, czego potrzebował folknik. Klub nie miał zezwolenia na wyszynk, ale sąsiednie drzwi prowadziły do "The Kettle Fish" (gdzie pijał m.in. Jack Kerouac), gdzie można było nabyć alkohol, włożyć do papierowej torby i popijać w Gaslight. "The Kettle Fish" było miejscem, gdzie przesiadywali mafiozi, ale Gaslight odmówiło opłacania się gangsterom.

Bob Dylan był już wtedy po wydaniu swojego pierwszego albumu Bob Dylan, który rozszedł się w ilości 5000 egzemplarzy i w maju nagrywał piosenki do swojego drugiego albumu The Freewheelin' Bob Dylan, który zostanie wydany dopiero w maju 1963 r.

Sporadycznie wtedy koncertował, zarówno w klubach jaki i salach koncertowych.

W październiku 1962 r. wziął udział w koncercie "Travelin' Hootenanny" w nowojorskiej Town Hall. Po tym właśnie koncercie Robert Shelton napisał kolejny entuzjastyczny artykuł o Bobie Dylanie.

Taśma nagrana podczas występu Dylana w Gaslight Cafe liczy 17 utworów i była ogólnie znana jako tzw. The Second Gaslight Tape (pol. Druga taśma z Gaslight). Jednak są pewne podstawy do przypuszczeń, iż jest to być może Druga i Trzecia Taśma z Gaslight, bowiem pomiędzy jedną partią utworów a drugą jest luka, świadcząca o nieciągłości nagrania. Niezależnie od tego jaka jest prawda, taśma ta jest uważana za najlepsze nagranie z tego okresu.(wikipedia)


The mysterious tape of early Bob Dylan performances said to have been recorded at the Gaslight Café in Greenwich Village in 1962 began turning up on bootleg albums such as Ode for Barbara Allen, The Gaslight Tapes, Dylan '62, and Barbed Wire Blues in the 1970s. In 1991, one track, "No More Auction Block," earned legitimate release on The Bootleg Series, Vols. 1-3 (Rare & Unreleased), but this ten-track disc is the first extensive issuance of the material in legal form. The mystery of the origins of the recordings have finally been dispelled, however. The show was recorded in the fall of 1962 at the Gaslight by Richard Alderson and contains more songs than the 11 now commercially available. (Among the missing songs is an early version of "Ballad of Hollis Brown," later heard on 1964's The Times They Are a-Changin'.) Nevertheless, this album is a valuable missing link between Dylan's self-titled debut album (released in March 1962), which consisted mostly of cover tunes, and The Freewheelin' Bob Dylan (released in May 1963), which unveiled Dylan the songwriter. Most of the songs Dylan performs here are covers, but there are early versions of "A Hard Rain's a-Gonna Fall" and "Don't Think Twice, It's All Right," two of the major songs that would appear on The Freewheelin' Bob Dylan, as well as "Rocks and Gravel" (a free-form adaptation of Brownie McGhee's "Solid Road" and Leroy Carr's "Alabama Woman Blues"), which was recorded for The Freewheelin' Bob Dylan and even included on its initial version, and the antiwar "John Brown," later recorded for the various-artists album Broadside Ballads, Vol. 1. Those songs reveal Dylan's emerging songwriting talent (the lyrics of "Don't Think Twice, It's All Right" don't even seem quite finished), while the other six songs are more reminiscent of the gruff traditional folksinger of the Bob Dylan album, though one who can be gentler ("Barbara Allen") and more provocative ("Cocaine") than he seemed on his first LP. The recordings are considerably clearer than the bootleg versions, but they retain their unofficial quality, with occasional flaws, the most notable of which is the abrupt ending of the final track, "West Texas." [Live at the Gaslight 1962 was made available initially only at Starbucks coffee shops and at the Starbucks-owned Web site, www.hearmusic.com.] --- William Ruhlmann


3 komentarze:

Savage Saints pisze...

. .

Anonimowy pisze...

Warto uzupełnić treść posta informacją, że stosunkowo niedawno ujawniono zawartość pierwszych taśm z Gaslight z września 1961 roku. Mam tutaj na myśli wydaną w roku 2012 króciutką, zawierającą jedyne siedem nagrań płytę „Live In New York. Gaslight Cafe 6th September 1961”. Wśród nagrań są już trzy autorstwa Dylana „Man On The Street” „Song To Woody” i „Talkin` Bear Mountain Picnic Massacre Blues” Zebrane tutaj utwory były czymś na kształt demo Dylana, który miał pomóc w organizacji koncertów ale też wydawców.

Pozdrawiam
ZW(ierzak)

sadali pisze...

There is a way to predict the future of a relationship. There are many reliable indicators associated with spousal abuse and Gas lighting.

The Savage Saints Designed by Templateism | Blogger Templates Copyright © 2014

Autor obrazów szablonu: richcano. Obsługiwane przez usługę Blogger.