Our Blog

Estes Brothers - Transitions (1971)



A wydawało się, że nic już nie może mnie zaskoczyć - a tu proszę bardzo... Dzięki innym bloggerowiczom człowiek wciąż poznaje coś nowego i coś nowego odkrywa. Tym razem padło na zupełnie mi wcześniej nie znany amerykański zespół z Ohio - Estes Brothers. W 1971 roku nagrali tylko jedną płytę (prawdopodobnie jest to tzw. private pressing) - Transitions. Muzyka tego trio jest powalająca. Gęste, ciężkie granie - brzmieniem przypominające Quicksilver Messenger Service. Oprócz gitarowego jammowania na uwagę zasługują charakterystyczne fragmenty partii instrumentów klawiszowych (fortepianu). Bardzo oryginalna muzyka ze wszech miar zasługująca na uwagę i każdy koneser powinien mieć ją w swoich zbiorach.

Bill Marren - keyboards, vocal
Joe Estes - drums
John Estes - guitar
Don Smith - bass

Heavy-Psychedelic monster recorded in Ohio 1971, an original lp is near impossible to find (only 100 pressed). The music is outstanding: gutsy bluesy hardrock mixed with "that" lysergic blend of those late sixties S.F. bands. Lots of guitar jamming with a loud basement sound, punky vocals and a druggy/wasted attitude, only a few weak moments. Not slick or overpowering, but the sound of local no-counts letting it rip with no thought of the consequences. Strip-joint piano adds an unusual touch. They also had a pre-LP 45 with PS. The original sleeve was a generic/custom ocean image, which is reinstated for the CD reissue.

The Estes Brothers sound pretty much like the stoned kids next door, for better and for worse. They have average chops and are sloppy with them, which means the guitar solos are too long and the drummer does too many rolls. The grooves aren't bad, though, and this has a kind of earthy appeal. The vocals are hardly professional but don't have any of the usual annoying hard rock tendencies either. The album loses steam toward the end; they have a likeable sound but didn't have too many ideas. I think this album is overrated by collectors, but can see why people like it. It's a refreshing alternative to the pretense and posturing of so many other hard rock albums. The World In Sound CD has a ton of mostly worthwhile bonus tracks, including their best song, the non-LP 45 "Tomorrow's Sunlight" (also on the Rockadelic LP). (acid archives)

link in comments

3 komentarze:

Ankh pisze...

link

Psychosonda pisze...

Już mają plusa za All Along The Watchtower wielkiego Boba:)
Przy okazji zapraszam na mój raczkujący blog o psychodelii, gdzie już pozwoliłem sobie polecić Twój blog:)

Pozdrawiam, Marcin

nelwizard pisze...

Hi my friend, greetings from Brazil;

wonderful album; thank you very much for sharing this great stuff.

The Savage Saints Designed by Templateism | Blogger Templates Copyright © 2014

Autor obrazów motywu: richcano. Obsługiwane przez usługę Blogger.