No comments
Posted in , , , ,

Friction (1980)


...punkowo – noise’owa formacja Friction. Założyli ją Reck (voc, b) i Chiko Hige (dr, sax), którzy do ojczyzny powrócili prosto z Nowego Jorku gdzie grali w pierwszych składach tamtejszych formacji Teenage Jesus & The Jerks i The Contortions a więc duch nowojorskiej bohemy nowofalowej nie był im obcy. Do kapeli dołączył wkrótce gitarzysta Tsunematsu Masatoshi - aktywna i niekonwencjonalna postać tokijskiego undergroundu. Trio zaczęło koncertować a ich pierwsze  single „Crazy Dream” (1979) i „Pistol” (1980) oraz debiutancki album „Friction” (1980) zdecydowanie wpłynęły na rozwój lokalnej sceny. Później zespół zrealizował jeszcze kilka płyt coraz bardziej psychodelicznych i awangardowych a jedynym stałych członkiem pozostał Reck. Masatoshi w międzyczasie założył własny zespół E.D.P.S a Hige już w 1978 powołał niezależną wytwórnię Gozira. (Jarosław Sobkowiak - Historia Punk Rocka w Japonii, "Garaż” #21 w 2004 r.)


Originally formed in 1971 as an avant-garde music group by bassist Reck, saxophonist Chico Hige, and drummer Sakuro Watanabe in Tokyo, Japan. They changed the band's name to 3/3 in the mid 70s, and Reck and Chico later moved to the United States, where they would form the band Teenage Jesus and the Jerks with Lydia Lunch and James Chance, and later became the original founding members of James Chance and the Contortions before returning to Japan.

Renaming 3/3 to form Friction, they recruited guitarist Tsunematsu Masatoshi, who had studied art at the Tokyo National University of Fine Arts & Music. They released a live album and single in 1979, and their first studio album, Atsureki (軋轢, meaning 'friction' in Japanese) in 1980, produced by Ryuichi Sakamoto. Tsunematsu left the band in December 1980 to become an artist, and from then on Friction has had numerous guest instrumentalists for lives and studio releases, all revolving around frontman Reck. The live video titled Dumb Numb was directed by Sogo Ishii. In 1999, Friction went on hiatus when Reck started producing for other musicians, but restarted in 2006.



No comments
Posted in , , ,

Eliane Radigue - Trilogie de la mort (1998)


Eliane Radigue to chyba najważniejsza kompozytorka powiązana z muzyką dronową. Lata poświęcone eksploracji róznego rodzaju syntezatorów doprowadziły ją do pozostania i zbadania granic jednego z nich, a mianowicie ARP 2500, z którym jest nierozerwalnie kojarzana. To właśnie z jego pomocą stworzyła swoje największe dzieła tj. Adnos czy Trilogie de la Mort. Dziś chciałbym napisać o drugim z nich. Trilogie de la Mort to trzy okołogodzinne utwory, których powstanie wiążę się ściśle z wieloletnią fascynacją Radigue buddyzmem i Tybetańską Księgą Umarłych. Sposób w jaki kompozytorka prowadzi narrację na tym albumie to dobry punkt wyjściowy do omówienia dzisiejszego hasła przewodniego jakim jest obecność. Już od pierwszych minut słychać bowiem, że Radigue nie zależy wcale na doprowadzeniu do jakiegoś kulminacyjnego punktu. Celem jest raczej zatracenie się w teraźniejszości, w chwili obecnej. Porzucenie rozmyślania o tym co już nastąpiło i co jeszcze nastąpi. Te dźwięki, w specyficzny sposób, walczą o uwagę słuchacza. Chcą by ten się w nich zatracił, wsłuchiwał w ich strukturę i barwę. Nie jest łatwo zachować skupienie przy tak mikroskopijnych i minimalnych zmianach, kiedy co chwilę atakuje nas kolejna dawka myśli i bodźców. A jednak warto wykazać się cierpliwością i zaangażowaniem. Jak mówi sama Radigue: “Moja muzyka może funkcjonować jako lustro odbijające mentalny stan słuchacza. Jest w stanie odtworzyć nastrój jaki ten w danej chwili posiada, ale by to osiągnąć, potrzeba otwarcia się na to doznanie, szczere wsłuchanie się w dzieło i poświęcenie mu swojej uwagi.” Kwestia obecności, przeżywania teraźniejszości w pełnym skupieniu to zresztą bardzo istotne zagadnienie. A przekaz Eliane Radigue doskonale to potwierdza. (Patryk Wojciechowski)


No comments
Posted in , ,

Normil Hawaiians ‎- More Wealth Than Money (1982)


Normil Hawaiians were an experimental post-punk collective from the South London area, centered around vocalist/guitarist Guy Smith. Formed in 1979, the group evolved from a more upbeat, punk-inspired band (producing the 1980 single "The Beat Goes On," which made the U.K. independent singles chart) to an eccentric avant-garde outfit in the mid-'80s, but all of their work contained politically conscious lyrics and a D.I.Y. mentality.

In September of 1979, Normil Hawaiians recorded their first demo at a studio in South London, with Smith accompanied by Jim Lusted (vocals/guitar), Janet Armstrong (vocals), Kev Armstrong (guitar), Colin Donaldson (bass), and Chris Westerman (drums). The following April, a buffed-up, expanded lineup (featuring Roger Smith on violin, the Famous Delfonso on sax, Nick Rose on bass, and Sue Leeves and Sarah Harley on backing vocals) visited a West London studio with producer Nick Godwin and re-recorded "The Beat Goes On," a catchy post-punk number from their demo, along with new song "Ventilation" and an uncredited cover of "In Heaven" from Eraserhead. The following month, a reduced lineup of the group (Smith, Lusted, Rose, Leeves, and drummer Brian Kealy) recorded a session for John Peel's radio show, which was broadcast three times during the year. Janet Armstrong left the group for a solo career. In October of 1980, "The Beat Goes On" single was finally released on London label Dining Out, and reached number 44 on the independent singles chart. Most of the lineup that performed on the group's Peel Session (minus Leeves and plus guest vocalist Stephen Berlin) recorded another session at a studio in the group's home town of Orpington in November 1980, produced by Lusted and Smith along with Kev Armstrong and Pete Leggett. The five songs were released as the 12" EP Gala Failed on Red Rhino Records in February of 1981. That same month, a stripped-down lineup (Smith, Lusted, and Armstrong) recorded a new single called "Still Obedient," which was released by Illuminated Records.


At this point, Smith had been moving the group in a vastly different direction than before, and an entirely new phase of Normil Hawaiians began. The group abandoned most of the punk influences of their earlier work in favor of a more unpredictable, experimental style, with atmospheric synths, acoustic guitars, and a greater emphasis on improvisation. In June of 1982, Smith, Simon Marchant, Mark Tyler, and drummer Noel Blanden gathered in Foel Studio in Wales (run by engineer Dave Anderson, former bass player for Amon Düül and Hawkwind) to record Normil Hawaiians' first full-length, More Wealth Than Money. Illuminated Records released the double LP, but label problems led to the album only being distributed in Europe rather than the U.K. Yet another retooled lineup of the band (Smith, Marchant, Blanden, Leeves, Jimmy Miller, and new bassist Alun "Wilf" Williams) recorded What's Going On?, the group's most politically minded work yet, in the summer of 1983, again at Foel Studio. The album was released on Illuminated Records early in 1984, and the group took their increasingly theatrical stage show to venues and festivals in Europe, with Lusted briefly rejoining the group during a tour of Switzerland. During the winter of 1985-1986, much of the previous album's lineup returned to Foel Studio to record the third Normil Hawaiians album. Another experimental, improvisation-heavy effort with directly political lyrics, the album was eventually titled Return of the Ranters, but the recordings were shelved and the group members went their separate ways, starting families and other musical endeavors. In early 2013, Return of the Ranters was briefly given a digital release, and in October of 2015, Upset the Rhythm finally released the album on CD and vinyl. A performing lineup was assembled for the first Normil Hawaiians concert in 30 years. The label re-released More Wealth Than Money in late 2017 (the CD edition included a second disc of previously unreleased demos), and What's Going On? was similarly given the reissue treatment in 2019. (allmusic)

No comments
Posted in ,

Głębokie słuchanie / Deep Listening


„Głębokie słuchanie” to projekt, na który złożyły się wystawy, wykłady, performances i spotkania z artystami. Tytuł został zaczerpnięty z koncepcji kompozytorki Pauline Oliveros, która w ramach głębokiego słuchania praktykowała obserwacje własnego ciała, mające prowadzić do umiejętności nasłuchiwania Innego. Celem tych ćwiczeń miało być przekształcenie nawyków percepcyjnych w celu wykształcenia postawy czujności i otwartości w stosunku do otoczenia. 


No comments
Posted in , , , ,

Zygmunt Sulistrowski - lost polish savage saint from Amazon



O Zygmuncie Sulistrowskim wiadomo niewiele. A musi być to barwna i nietuzinkowa postać. W necie próżno szukać dokładniejszych informacji na temat jego życia i twórczości - ba, nawet zdjęcia dobrej jakości nie ma. Wikipedia podaje tylko lakoniczne informacje:

Zygmunt Sulistrowski (ur. 18 maja 1922 we Lwowie) – amerykański reżyser filmowy, scenarzysta i aktor polskiego pochodzenia. Uczestnik powstania warszawskiego.

Syn Kazimerza Sulistrowskiego i Jadwigi z d. Olizar. Walczył w powstaniu warszawskim. Po 1945 wyemigrował do Paryża, gdzie ukończył Akademię Filmową, a następnie przeniósł się do Londynu.

Wkrótce wyjechał do Kalifornii, gdzie współpracował w International Film Enterprises w Hollywood. Wielkie wrażenie wywarła na nim podróż do Rio de Janeiro i Brazylii w 1951 roku. Zafascynowany przyrodą Amazonii oraz życiem i folklorem Indian, zrealizował w 1954 pierwszy film przygodowy Feitiço do Amazonas. W 1988 przeniósł pracę reżyserską z Hollywood do Manaus, gdzie wykupił 27.000 akrów gruntu w dorzeczu Amazonki, założył rezerwat Terra Verde oraz Centrum Badawczo-Ekologiczne (Resarch and Preservation Center of Amazonias Ecology) w stanie Amazonas. W 1991 wybudował tam hotel ekologiczny dla turystów Green Land Lodge.



Wszystko czego dowiedziałem się na jego temat oprócz tego to to, że zajmował się reżyserowaniem filmów porno i erotycznych klasy B (zresztą chyba większość tego typu filmów jest klasy B). Natomiast płyty ze ścieżką dźwiękową do tych filmów osiągają jakieś horrendalne ceny. To mix bossa nowy, latin jazzu, eksperymentu i psychodelii. Na pewno warto się tym bliżej zainteresować.



Zygmunt Sulistrowski (born: 1922). Ecologist and Polish film maker Zygmunt Sulistrowski pioneered the format of shooting low-budget soft porn on exotic locations.

As ecologist and film maker, he has devoted 30 years to the preservation of the Amazon region at his 27,000-acre Great Ecological Reserve called The Forest of Life.

Born and raised in Poland, he fought in the underground army (AK) and took part in the 1944 Warsaw Uprising during World War II. In 1946 he moved to Paris, where he graduated from the French Film Academy as a director-producer. He worked on several British productions and eventually came to California, where he established the International Film Enterprises in Hollywood. In 1951 Sulistrowski visited Rio de Janeiro and fell in love with Brazil.

Fascinated by the native Indians' way of life and the beauty of the jungle, he made Naked Amazon (1954), which was nominated for the Grand Prize at the Cannes International Film Festival. Throughout the years many of his films were presented at festivals in Cannes, Berlin and in Brazil. Most tell stories about love, adventure and suspense in remote locations in South America, Africa, Asia and Australia.

In 1988 Sulistrowski moved his office from Hollywood to Manaus in north-west Brazil and founded The Research and Preservation Center of Amazonian Ecology. In 1991 he built the Green Land Lodge hotel, where he promotes ecotourism. He also encourages research of the area's biological and genetic diversity. (source)